Start
Omhoog

  DE GRIEZELS


Roald Dahl

Meneer Griezel is een man met een grote lange baard, zijn gezicht, oren, ogen en neus zijn begroeid met haar. Hij denkt dat hij er deftig uitziet,maar het is een grote griezel. Zijn haar groeit in harde stekels recht voorruit. Hij draagt een hele vieze baard waarin het eten van weken geleden er nog inzit. Meneer Griezel neemt niet eens de moeite om zijn mond wijd te openen als hij eet, daarom kleeft er ook altijd etensresten in zijn baard. Hij is een ontzettend gemeen, vies mannetje. 

Hij heeft ook een vrouw. Mevrouw Griezel heeft geen baard natuurlijk, maar een vreselijk lelijk gezicht, ook zij is een vals gemeen mens. Mevrouw Griezel heeft een wandelstok, dit heeft ze niet nodig om te wandelen, maar ze slaat er kinderen, katten , honden en alles wat te dicht bij haar in de buurt komt. Mevrouw Griezel heeft een glazen oog, dat altijd de andere kant opkijkt. Ze heeft het een keer in het glas van haar man gegooid, en om haar dit betaald te zetten, heeft hij een keer een kikker in haar bed gestopt. Mevrouw Griezel is flauw gevallen van schrik. 

Na dagen denken heeft ze weer een ander gemeen grapje bedacht, ze kookte spaghetti en gooide er wormen door.

 Om zijn vrouw dit betaald te zetten, plakte Meneer Griezel elke nacht een stukje hout onder haar stok, elke keer een stukje zodat Mevrouw Griezel er niets van merkte,maar na een week was haar stok toch wel heel hoog.Meneer Griezel maakte haar bang, hij zei dat ze gekrompen is, en de gevreesde krimpziekte heeft. Meneer Griezel heeft er wel een oplossing voor: Mevrouw Griezel moest haar benen vast maken aan een ijzeren ring die vast in de grond zit, en dan honderden ballonnen vasthouden. Er zaten ballonen met touwtjes om haar armen, handen, benen, en om haar buik. Ze kon geen kant meer op, de ballonnen gingen zweven en Mevrouw Griezel werd helemaal uit elkaar getrokken .Ze gilde van de pijn.

Meneer Griezel stond te gieren van het lachen, om zijn goede grap. Na een tijdje maakte Meneer Griezel de touwtjes los ,en Mevrouw griezel schoot de lucht in maar omdat er haast geen wind stond vloog mevrouw griezel recht omhoog . 

Toen ze een paar touwtjes doorgebeten had, viel Mevrouw Griezel op de oude dode boom, waar ze elke week super-kleef-lijm op smeerde, zodat de vogels die er op gingen zitten, bleven kleven aan de boom. 

De volgende morgen ging meneer griezel naar die boom en pakte de vogels die op de boom zaten eraf en maakte er vogelpastei van.

Tot er eens een keer een grote rolmopsvogel aan kwam vliegen. Toen vertelde de apen over de boom en ze bedachten een plan. Toen de vogels weer op de boom wilden gaan zitten, waarschuwde de rolmopsvogel de andere vogels; en gingen ze dus op de apenkooi zitten. De volgende morgen ging meneer griezel weer kijken naar de boom , maar op de boom zaten geen vogels. Meneer griezel smeerde de lijm nu op de boom en maar ook op de apenkooi! Maar de volgende morgen zaten ze niet op de boom of de apenkooi maar op het dak van de garage. Toen besloten ze in de stad geweren te gaan kopen. Toen de griezels terugkwamen, merkte ze er niets van. Toen vlogen er 2 vogels over hun hoofd met een kwast met de kleeflijm eraan. De griezels dachten dat het poep was en wilde het af gaan wassen. Toen kwamen ze met het plan om ondersteboven te gaan staan. Maar de haren kleefden aan het plafond en ze konden niet meer los komen De apen waren nu weer vrij. De Griezels kregen de gevreesde krimpziekte . Hun hoofden krimpen in hun nek. Hun nek in hun lichaam, en hun lichaam in hun benen. Hun benen in hun voeten totdat er niet meer dan een hoopje kleren over bleef. 

 

  

 

Vragen of opmerkingen: redactie@kinderenwebhotel.be
Copyright © 2004 Kinderen (Deze gegevens mogen enkel en alleen gebruikt worden voor schooldoeleinden en op niet-commerciŽle basis, en niet als informatie voor websites. Enkel links zijn toegelaten. )
De redactie kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor eventuele fouten, of op ingezonden werken.