Het leger was enorm belangrijk bij de Romeinen. Het leger bestond uit goed getrainde soldaten met veel wapens en mooie kleding. Een legioen bestond uit ongeveer 5.000 man en het leger had tussen de 25 en 35 legioenen. Een legioen van 5.000 man was onderverdeeld in kleinere groepen.

 Die kleinere groepen heetten de centuriën. De leider van zo'n groep heette de Centurio(n) (Zie ook plaatje) 6 Centuriën bij elkaar noemde men een cohort. 

De legioenen waren meestal te vinden bij de grens van het Romeinse Rijk. De grens moest goed verdedigd worden. De Romeinse burgers waren niet verplicht om in het legioen te gaan. Veel Romeinse mannen gingen toch vrijwillig zo'n 20 tot 25 jaar als legionair op pad. 

De Romeinse keizer zorgde natuurlijk goed voor zijn vrijwillige soldaten. Als legionairs niet vochten of trainden, bouwden ze Romeinse villa's of wegen. 

Vooral arme Romeinse burgers gingen het leger in, want daardoor wisten ze zeker dat ze een goed loon (salaris) kregen. In sommige gevallen kon je zelfs bevorderd worden tot Centurio !

 

 

De hulptroepen van het leger waren geen Romeinse soldaten, maar andere mensen uit bijvoorbeeld overwonnen gebieden. Er waren bijvoorbeeld genoeg Germaanse jongens die wel in het Romeinse leger wilden gaan. 

Ze kregen wel salaris, maar minder dan de echte Romeinse soldaten. De niet-Romeinse soldaten moesten ook langer in dienst, maar kregen na afloop van hun lange soldaattijd een beloning: vanaf dan waren zij officieel een Romeins burger !

Ze hadden dan dezelfde rechten als een echte Romein. De hulptroepen werden trouwens steeds belangrijker, omdat het Romeinse Rijk erg groot was. Er waren gewoon veel soldaten nodig !

 

In het Romeinse leger zaten niet alleen soldaten. Mensen die heel goed dingen konden bouwen, gingen ook mee. Zij hielpen de soldaten met het bouwen van bruggen, wegen, forten (kastelen), legerkampen en oorlogsmateriaal. Hiernaast zie je een beweegbare strijdtoren. Deze toren kon dus verschoven worden.