Als er iemand doodgaat, dan 'rouwen' de mensen om de persoon die gestorven is. 

Als je rouwt, voel je jezelf verdrietig, maar je voelt ook andere dingen: bijvoorbeeld angst, agressie, schuld, verwarring, maar ook opluchting. 

De gouden regel voor het verwerken van een verlies is: accepteer de gevoelens die je hebt. 

Voor het overlijden:
Als iemand enorm ziek is en die persoon gaat sterven, dan maken zowel de zieke als de mensen die enorm om de stervende geven, een rouwproces door. Ongeloof, ontkenning, hoop, wanhoop, depressie, boosheid. Soms is het moeilijk elkaar te bereiken: de zieke kan ‘onredelijk’ zijn uit woede over zijn lot, men wil elkaar ‘sparen’ door het eigen verdriet niet te tonen.

Na het overlijden:
Als je iemand heel graag hebt en die persoon sterft, dan is dat iets dat je nooit zal vergeten! Als je een goede band met die persoon had, dan ga je na het overlijden rouwen. Hoe intenser de band, hoeveel meer verdriet je zal hebben. Veel mensen proberen het te vergeten omdat het teveel pijn doet.

Verschillende manieren

Er zijn vele verschillende manieren om te rouwen. Dat hangt af van persoon tot persoon. Sommige mensen rouwen een paar dagen, bij andere kan het jaren duren.
De omgeving verwacht meestal dat een nabestaande na enkele maanden over het verdriet heen is en praat er dus niet meer over. Hoewel het verdriet vaak met de tijd erger wordt. Nabestaanden durven dan ook hun gevoelens hierover niet meer te tonen, omdat ze niet als ’gek’ betiteld willen worden.

Soms ga je jezelf ook anders gedragen:
-Veranderde eetgewoontes:
Het kan zijn dat mensen veel meer of minder eten en drinken dan normaal. Daardoor verzwakt of hij nog verder. 
-Vermoeidheid, concentratieproblemen, slapeloosheid, overactief gedrag
Iemand in rouw kan zich continu vermoeid voelen, lusteloos. 
- Ook kan iemand zich volledig storten op zijn werk.

Wat kan de omgeving voor rouwenden doen?

In de eerste periode na het verlies zijn er meestal veel mensen die de rouwende opvangen. Maar na vier tot zes maanden neemt de aandacht voor de rouwende persoon af. Dat komt omdat we een ongemakkelijk gevoel krijgen als we bij de rouwende in de buurt zijn. Moet je er wel of niet over beginnen en wat moet je dan zeggen? We zijn bang om iets verkeerds te zeggen en willen ons niet opdringen. 

Mensen die een verlies moeten verwerken, hebben meestal juist wel behoefte aan aandacht. Niet alleen de eerste maanden na het verlies, maar ook nog maanden of jaren later. Want een rouwproces kan lang duren. 

-Luisteren is het belangrijkste. 
-Geef de rouwende zoveel mogelijk de kans om over de overledene te spreken. 
-Volg je gevoel. Als je behoefte voelt om van je te laten horen, doe dat dan. 
-Breng een bezoek aan de rouwende of nodig hem of haar uit. Neem zelf het initiatief.
-Wees niet bang om de verkeerde dingen te zeggen. Blijf gewoon jezelf. 
-Ga door met het geven van aandacht, ook na het eerste halfjaar. Kom er af en toe op terug.