Golfoorlog
De Politieke Context
De Irakezen vonden altijd dat Koeweit een deel was van
hun land. Toch is dit moeilijk verdedigbaar omdat de volkeren en hun
geschiedenis zeer verschillend zijn. Irak is al lang ontevreden omdat
het nauwelijks toegang heeft tot de zee.

Door de achtjarige oorlog tegen Iran (1980-1988) heeft Irak een enorme
schuld! Ze moesten 40 miljard terugbetalen aan Koeweit.
Ook waren er veel ruzie´s over petroleum! De mensen
uit Koeweit laten immers lage petroleumprijzen toe, zo hopen zij dat het
westen niet gaat zoeken naar vervangproducten zoals alcohol, zon... Maar
Irak was hier niet blij mee!
- De motieven van het
bondgenootschap.
Iedereen vond dat Koeweit gelijk had, want je mag de
grenzen niet zomaar wijzigen!
 |
Saddam Houssein |
Amerika zou het leger en de persoon Saddam Houssein
willen uitschakelen. Ze vonden dat Saddam Houssein zich overdreven aan
het bewapenen was. Het einde van de Koude Oorlog had de wapenhandel doen
ineenschrompelen. Voor de wapenindustrie zou een 'goede' korte oorlog de
industrie weer leven inblazen en de modernste wapens zouden kunnen
uitgetest worden in de realiteit. Maar ook Syrië en Egypte hadden er
belang bij dat Irak verzwakt werd.
- Koeweit werd
overmeesterd
Op 2 augustus viel het Iraakse leger Koeweit binnen.
De VS zouden overgaan tot militair geweld.
De Arabische landen reageerden erg verdeeld. Ze probeerden om allemaal
dezelfde mening te hebben, maar dit lukte nooit. De VS besloten in een
eerste fase de angstige bondgenoot Saoedi-Arabië te hulp te komen. Zij
startten de operatie Desert Shield. Troepen werden overgevlogen uit de
VS en Duitsland, oorlogschepen verplaatsten zich naar de bedreigde
regio.
De VS neigden nu hoe langer hoe meer naar een herovering van Koeweit.
Daarom stuurden ze al maar meer troepen.
Vanaf 15 januari 1991 was de oorlog tegen Irak
gewettigd indien zijn leger Koeweit niet had verlaten tegen die datum.
Vanaf dan leek een oorlog onvermijdelijk.
De Plannen.
De Irakezen stelden hun diep op langs de
Koeweits-Saoedische grens. Het bestond uit een 3 m hoge zandmuur, met
daarachter een anti-tankgracht van 5 m diep en 15 m breed waarin vatten
petroleum lagen. Vervolgens een mijnenveld. Daarna bevonden zich tanks
en gemechaniseerde infanterie.
In Koewei-stad lagen beter uitgeruste troepen met een totaal van 250.000
man. Langs de kust lagen zes divisies ingegraven met 60.000 Iraakse
soldaten.
- De Amerikaanse
strategie.
De Amerikanen wilden het vooral via de lucht doen. Dus
met vliegtuigen.
De Operaties.
De oorlog kan in twee fasen opgesplitst worden:
* langdurige luchtoffensief
* de zeer korte grondoperaties
- De periode van het
luchtoffensief.
In de nacht van 16 op 17 januari werden 109
kruisraketten afgevuurd vanaf schepen. Irak was verrast!Een half uur na
het begin van de aanval werd de verlichting van Bagdad gedoofd.
De opdracht van de nachtaanval bestond in het vernietigen van radars,
het ontregelen van de communicatie-, commando-, en controleorganen, het
uitschakelen van de vliegvelden en raketinstallaties.
Maar dan werden de eerste toestellen
neergeschoten, deze vlogen laag en werden getroffen door primitieve
mitrailleurs en luchtafweerkannonen. De volgende nachten werden de
bombardementen voortgezet.
Op 17 januari kregen de Amerikanen van de Turkse
president Turgut Özal de toelating om enkele luchtmachtbasissen te
gebruiken. Die basissen lieten toe aan de Amerikanen om ook het noorden
van Irak aan te pakken.
Vanaf 27 januari loosden de Irakezen olie in de
Perzische Golf.
Maar ook de geallieerden vernietigden
water-zuiveringsinstallaties, waterleidingen en elektriciteits-centrales.
Irak wordt nu geteisterd door buikloop en besmettelijke ziekten die
voortvloeien uit het drinken van bezoedeld water. Is dit wel menselijk?
Saddam daagde dan ook de geallieerden uit de
grondoorlog te beginnen.
2. De landoperaties.
De grondaanval werd begeleid door bombardementen van
vliegtuigen, helikopters, veld- en scheepsartillerie.
De geallieerden bevonden zich nu 240 km van Bagdad,
maar hun doel was Koewijt te bevrijden.Meer naar rechts, bijna naast de
Koeweitse grens, rukte de 1ste Britse pantserdivisie op. Aan de
Koeweits-Saoedische grens hield een Panarabische strijdmacht, die
bestond uit Egyptenaren, Syriërs en Saoedies, de Irakezen aan de praat.
Op 26 februari vierden de Koeweiti's hun nationale feestdag. Hun land
was nu net 30 jaar onafhankelijk. In de late namiddag werd de hoofdstad
bevrijd. Rond de luchthaven werd hardnekkig weerstand geboden maar de
Mariniers verdreven echter de laatste verdedigers. Dezelfde dag kondigde
Saddam Hoessein de terugtrekking uit Koeweit aan.
|