Start
Omhoog

 

 Noordzee vervuiling

 

In vergelijking met het landmilieu heeft het zeemilieu altijd een redelijk stabiele kwaliteit gehad. Dit komt door de reusachtige omvang van de wereldzeeŽn. Deze bedraagt zo'n 13 miljard kubieke kilometer zeewater. Maar toch raakt ook dit vervuild.

Hieronder ga ik in op een paar van de grootste veroorzakers van zeevervuiling:

 

  • NutriŽnten

NutriŽnten is de verzamelnaam voor de stoffen die planten als voedsel gebruiken. Voor het leven in zee zijn de belangrijkste planten de algen die in het water zweven.
Deze algen staan aan het begin van alle voedselketens: ze worden gegeten door kreeftjes, zoals bijv. garnalen en mosselen, en deze worden weer door andere dieren gegeten.
NutriŽnten zijn dus de stoffen waaruit al wat leeft is opgebouwd. Zij kunnen voor vervuiling zorgen als ze met teveel voorkomen. Men spreekt dan van overbemesting.

  • Olie

Olievervuiling is voor de meeste mensen een van de bekendste soorten van zeevervuiling.
Er komt per jaar in de Noordzee naar schatting 80.000 tot 220.000 ton olie.



Er zijn een paar kenmerken hoe olie zich gedraagt:

  • Olie verdwijnt van het zeeoppervlak door verdamping of door een opruimactie.
  • Olie blijft drijven.
  • Olie verdeelt zich heel fijn of lost op in het water. Hierdoor kunnen organismen worden vergiftigd
  • Na lange tijd zinkt olie naar de zeebodem. Dit heeft negatieve effecten op het leven op de bodem.

    Bij het boren naar olie komt er ook olie in het zeewater. Dit is vanuit een vliegtuig duidelijk waar te nemen, je ziet dan een duidelijk zichtbare oliesliert door het water.

    De effecten voor dieren zijn catastrofaal. Door de hoeveelheid olie kunnen vogels niet meer goed hun vleugels bewegen, waardoor ze zullen sterven van de honger.
    Ook andere dieren, zoals vissen, zeehonden, schaaldieren Ö merken dat er olie in het zeewater voorkomt, en als de concentratie erg hoog is, zullen ook zij sterven.

    De meeste mensen denken dat de belangrijkste olievervuiler de tankers zijn die op de klippen slaan, waardoor er in een keer een heleboel olie in het zeewater terechtkomt, maar het blijk dat de grootste boosdoeners de illegale lozingen vanuit de scheepvaart en de olie-industrie zijn.

     

    • Radioactieve stoffen

    Dit is een minder bekende vervuiler, maar is toch duidelijk aanwezig.
    Er zijn in het verleden heel wat proeven gedaan met atoombommen, en hierdoor kwamen radioactieve deeltjes in de zee terecht. Ook door ongelukjes in fabrieken of iets dergelijks kunnen radioactieve deeltje in het zeewater terechtkomen.
    Zo werd er in 1971 zoveel cesium geloosd dat dit overal in de Noordzee te meten was en men op deze manier precies kon zien hoe het water zich verspreidt en hoe het stromingspatroon van de Noordzee in elkaar zit.

    Het ongeluk met de kerncentrale in Tsjernobyl in Rusland dat in 1986 gebeurde heeft in de Noordzee de hoeveelheid radioactieve stoffen flink verhoogd.
    Van de effecten ervan is niet veel bekend. Elke radioactief element heeft weer andere eigenschappen en gedraagt zich anders.
    Duidelijk is dat de radioactiviteit op de Noordzee is toegenomen, en dat het eten van vis e.d. weer bijdraagt aan de stralingsbelasting van de mens.

     

    • Giftige metalen

    In de Noordzee komen veel giftige metalen voor. De concentraties zijn zeer laag, voor koper bv. slechts 0,000001 gram per liter zeewater. Maar door het enorme volume aan zeewater op de wereld is er toch heel veel metaal aanwezig. Als we de concentraties maal het volume doen van bv. Koper, dan kom je uit op 137.000.000 koper. Ook goud is aanwezig, en als we op dezelfde manier de totale goudvoorraad in de wereldzeeŽn zouden berekenen, kom je algauw op een bedrag met 15 nullen uit.

    Veruit de meeste zware metalen worden aangevoerd door de grote rivieren.
    Hieronder een tabel met de hoeveelheden die per rivier worden aangevoerd:

      Rijn Maas Elbe Weser Theems Humber
    Kwik 3,9 1,0 7,3 1,1 1,1 0,8
    Cadmium 13,8 7,4 8,4 2,9 1,8 4
    Lood 248 95 219 26 41 124
    Koper 442 93 182 84 25 117
    Zink 2553 522 1825 219 58 357

    De zware metalen zijn in grote hoeveelheden giftig.
    In dit rijtje staan kwik en cadmium er om bekend zeer giftig en gevaarlijk te zijn.

    Als de metaalconcentratie te hoog is, kunnen metalen in hun giftigheid geremd worden door bepaalde eiwitten (metallothioneinen), die door organismen worden aangemaakt als de metaalconcentratie te hoog is.
    De giftige stoffen kunnen ook veranderingen in hartslag, ademhaling of bijvoorbeeld het sluitmechanisme van mosselen teweeg brengen.
    Ook zijn er nadelige effecten bij de voortplanting waargenomen.

    Een ander effect is biomagnifikatie. Dat is het via de voedselketen ophopen van vervuilende stoffen. Als bijv. een roofvis allemaal visje opeet die zijn vervuild, dan hoopt die verontreiniging zich in zijn op.

     

    • Oplossingen
      In de afgelopen jaren zijn veel maatregelen genomen om de vervuiling door fabrieken te beperken; de vergunningen werden steeds strenger en het lozen van stoffen steeds duurder.
      Ook het rioolwater van steden en dorpen wordt steeds beter gezuiverd voordat het wordt geloosd in een kanaal of een rivier.
      Maar dit blijkt lang niet genoeg te zijn.
      Fabrieken zullen moeten worden gedwongen hun lozingen in water en lucht nog veel sterker te beperken en de landbouw zal het gebruik van kunstmest en bestrijdingsmiddelen sterk moeten verminderen.
      Maar het zal ook bij de kern moeten worden aangepakt. Bij het productieproces. Veel bedrijven verpakken hun spullen in plastic, omdat dit goedkoop is.
      Als ze dit niet zouden doen, en het bv. Gewoon in (gerecycled) papier zouden verpakken, zou het plasticgehalte in o.a het water, maar ook in de natuur in het algemeen, drastisch verminderen.
     
 

 

 

Vragen of opmerkingen: redactie@kinderenwebhotel.be   
Copyright © 2004 Kinderen (Deze gegevens mogen enkel en alleen gebruikt worden voor schooldoeleinden en op niet-commerciŽle basis, en niet als informatie voor websites. Enkel links zijn toegelaten. )
De redactie kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor eventuele fouten, of op ingezonden werken.