Kortrijk

• Vlaanderen verzette zich tegen Frankrijk. 

In 1278 werd Gwijde van Dampierre graaf.  Hij wou het franse centralisme invoeren. Doordat hij meer macht wou in het graafschap, kwam hij in botsing met de patriciersklasse. De patriciersklasse hadden een grote politieke en sociale onafhankelijkheid in de Vlaamse steden, wat niet zo goed was voor de macht van de graaf. Zij zouden zich ook verdedigen tegen de graaf en ze zouden zelfs naar de koning van Frankrijk stappen!

Toen het gemeen, de handwerkers die in ambachten verenigd waren, tegen de patriciërs opkwamen, wilde het nieuwe patriciaat ( = de nieuwe rijken) helpen. De Patricier waren hun vijanden!

Het gemeen ging naar de graaf om steun. Daardoor werd de macht van de graaf sterker, waardoor de macht van het patriciaat verminderde. Het patriciaat was nu dus tegenstander van de graaf. Het patriciaat gaat dan naar de koning.

DUS: Graaf en gemeen tegen vorst en patriciaat.

• Leiliaerts en klauwaerts

Frankrijk steunde dus de patriciërs, zij werden 'Leliaerts' genoemd, naar de lelie in het wapen van de koning. 

De verdedigers van de graaf werden 'klauwaerts' genoemd, omdat in het wapen van de graaf er een leeuw met  scherpe klauwen staat.

De graaf verbrak zijn vazalleneed waardoor er een oorlog ontstond waarbij in 1300 bijna alle steden in franse handen vielen. Vanaf nu gingen bijna overal patriciërs delen van het land besturen.  Vlaanderen behoorde weer bij het kroondomein van Frankrijk.

• Filips de Schone

In mei 1302 kwam koning Filips de Schone naar Brugge. Maar de kosten van het grote onthaal, moesten betaald worden door het gemeen! Hier waren ze niet blij mee en ze kwamen in opstand. De leiders van deze opstand waren Pieter de Coninck en Jan Breydel. Frankrijk onderdrukte deze opstand.

• Brugse metten

Op 18 mei 1302 kwamen de uitgewekenen vanuit hun ballingschap bij het Zwin naar Brugge. De overval van de opstandelingen op het franse garnizoen in die nacht van 17 op 18 mei (= Brugse metten), bevrijdde Brugge van de franse bezetting en van de Leliaerts. 

Dit Brugse verzet luidde de bevrijding van het graafschap in. Dat was de voorbereiding tot de slag bij Kortrijk, De slag der Gulden sporen. Hierin streden 1000den handwerkers tegen de franse bezetters voor de vrijheid. Van het franse leger bleef slechts een vluchtende troep over. En toen na de zegepraal, bevestigd door het vinden van de 1500 gouden sporen, ook de patriciërs van Gent en Ieper het veld moesten ruimen, toonde dit aan dat heel Vlaanderen zich thans bevrijdt achtte van de Fransen en van de Leliaerts.

Zonen van Dampierre namen na de zege het bestuur over het land waar. Zij erkenden de eisen van de gewone man, onder meer de toelating van de handwerkers tot het bestuur van de steden. Dit was politieke en sociale integratie. De strijd werd voortgezet samen met Brabant. Doch werd het duidelijk dat Vlaanderen met zijn enkele verbondenen nooit de strijd tegen het machtige Frankrijk kon winnen. Maar ook dat had zijn betekenis: het kleine Vlaanderen duchtte de strijd tegen zijn verdrukker niet.

• Vredesverdrag

Op 23 juni 1305 kwam de hertog van Brabant om een vredesverdrag te sluiten. Hierin stond dat voor de geleden verliezen aan de koning en de Leliaerts,  patriciërs hoge schadevergoedingen en boeten betaald moesten worden. Vooral Brugge werd zwaar gestraft. De mannen en de jongelingen moesten vanaf hun 14 jaar een eed van trouw afleggen. Deze eed moest om de 5 jaar opnieuw worden afgelegd!!

• Waarom heeft Vlaanderen dit verdrag ondertekend?

Robrecht van Bethune die na de dood van Gwije in 1305 graaf van Vlaanderen was, wenste eindelijk in vrijheid te worden gesteld.

Er was onenigheid in Vlaanderen zelf, waar de steden met elkaar begonnen te twisten.