Start
Omhoog

     De Mol


ZWART werkers

molplaatje.gif (23514 bytes)

Mollen zijn onbeschermde dieren waarvan het vangen is toegestaan. Men heeft uiteraard wel de toestemming nodig van de grondeigenaar/gebruiker om diens landerijen te mogen betreden. De aanwas van mollen is plaatselijk explosief toegenomen. Hiervoor is een aantal oorzaken te noemen. De grond wordt niet meer zo grondig ontsmet waardoor de ondergrondse fauna zich kan herstellen. Het wemelt hier en daar weer van de wormen en andere, voor de mol smakelijke hapjes. Mollen hebben, buiten hun soortgenoten, weinig natuurlijke vijanden.

Een berekening leert dat als één mol, per jaar, ongeveer 30 zandhopen met een doorsnede van 30 cm en een gemiddelde hoogte van 15 cm naar boven drukt dit in totaal een oppervlak zou beslaan van twee vierkante meter met een inhoud van drie kubieke meters, dat is 5 kruiwagens vol zand.
Waar zand ligt groeit geen gras. Het is dus begrijpelijk dat veehouders weinig ingenomen zijn met de zwartwerkers die hun weilanden een pokdalig uiterlijk geven. Ze hebben graag dat de aantallen beperkt blijven.

Het heeft voordelen om vroeg in het voorjaar met de
vangst te beginnen :

  • De weilanden zijn overzichtelijk en het gras is nog kort;

  • De gangenstelsels zijn goed waarneembaar;

  • De klemmen zijn eenvoudig terug te vinden;

  • Het vee staat nog op stal;

  • De mollen hebben nog geen jongen, die worden pas half mei geboren;

  • De grondeigenaren vinden het niet bezwaarlijk als men over het gras loopt;

  • De weidevogels broeden nog niet.

Een mol houdt geen winterslaap. Zodra de wormen in het voorjaar naar een hogere etage terugkeren dwingen ze de mollen om hun vangsysteem naar boven te verplaatsen. Aangezien een mol onder de grond niet ziet hoe groot het perceel is waarin hij aan het graven is, schiet hij als het ware bij de slootkant naar buiten. Deze stootgaten zijn de eerste aanwijzingen dat de winter op zijn retour is.

Mollen kun je vangen met een spade. Maar dat houdt in dat je soms meer dan 30 meter moet graven om succes te hebben. Daarom vangt mijn vriend Bas uitsluitend met klemmen. Samen met de hond maakt hij eerst een verkenningsronde door het veld om te inventariseren waar een mol het meest
actief is. Hij besteedt veel aandacht aan het vinden van de meest geschikte gangen door zich in de gedachtengang van de mol te verplaatsen. Soms heeft hij het bij het rechte eind maar evenzovele keren heeft een kronkel hem misleid. Regelmatig belopen, horizontale gangen hebben de voorkeur. Ideaal zijn de hoogliggende gangen, die mannetjesmollen maken naar de doolhof van de buurvrouw. Verticale gangen, ook die in een molshoop, vangen slecht. Bas drukt de gangen, die aan de oppervlakte zichtbaar zijn, op enkele plaatsen half dicht. Als een mol die gang gebruikt, kan men dit zien aan de opgebroken structuur van de grond. Ideale zoekplaatsen liggen op vers ingezaaid grasland, langs slootkanten, onder prikkeldraad en bij kruisingen met een wagenspoor. Als er een geschikte plaats is gevonden haalt Bas met een spade net zoveel zand weg als nodig is om de bovenkant van de gang te openen. Wortels en andere hinderlijke zaken worden zorgvuldig verwijderd. Hierna steekt hij een ongespannen klem in de gang om het verloop te voelen en vult de gang ruim op met droog zand afkomstig van een molshoop en plaatst de klem . Om te voorkomen dat een klem omhoog wordt getild zonder dicht te slaan legt hij als tegenwicht een omgekeerde graszode op de klem. Het is verstandig om een klem goed rechtop te plaatsen .
Mannetjes-mollen zijn sterke jongens die zich niet laten tegenhouden door een beetje zand dat in de hoofdgang terecht is gekomen. Zij drukken dit wel opzij . Dit gedrag maakt het gemakkelijk om ze te vangen. Een vrouwtjesmol is iets voorzichtiger.
Als de grond slap en zacht is b.v. bij veel regen, graaft de mol onder de klem door. Het verdient aanbeveling om de klemmen dan weg te nemen en ze pas terug te plaatsen als de grond droog is.

Bas kan met een tevreden gevoel terugkijken op het afgelopen seizoen. In een weiland van 3 hectare ving hij 42 mollen. Nu kunnen de paarden in een goed verzorgd weiland grazen en lopen ze geen gevaar als ze eens voluit galopperen.

 
 

Vragen of opmerkingen: redactie@kinderenwebhotel.be   
Copyright © 2004 Kinderen (Deze gegevens mogen enkel en alleen gebruikt worden voor schooldoeleinden en op niet-commerciële basis, en niet als informatie voor websites. Enkel links zijn toegelaten. )
De redactie kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor eventuele fouten, of op ingezonden werken.