Start
Omhoog

     Muizen



"In het najaar komen de muizen naar binnen." Op de plaatsen in huis waar zij zich ophouden, hangt al snel een doordringende muskuslucht. Niets blijft gespaard voor hun knaagzucht, ook schijnbaar oneetbare zaken zoals kaarsen en isolatiemateriaal worden aangevreten. Toch zijn het maar kleine diertjes, zonder hun staart meten ze nooit meer dan tien centimeter.

Vooral 's nachts zijn ze actief. Niet alleen d‡‡daarom is het moeilijk om hen te zien te krijgen, hun gehoor is ook nog uitstekend en ze gaan voortdurend op de achterpoten zitten om met hun pienter aandoende kraaloogjes in de rondte te spieden. "Zekeren" noemt men dat. En bij het minste of geringste teken van onraad zijn ze razendsnel vertrokken. Ze zijn niet alleen snel, het zijn ook nog uitmuntende springers en klimmers en zelfs zwemmers!

Al vanaf de Steentijd, toen de mens met landbouw begon, houden ze deze gezelschap. In de buurt van de huizen viel altijd wel iets te halen. V——r die tijd leefden ze op de grote Europese en Aziatische vlakten, waar ze allerlei plantenzaden en indekten aten.

Er kwamen twee verschillende soorten van voor. EŽn soort in het Westen van Europa en ŽŽn in het Oosten. Waarschijnlijk hadden die twee niet eens dezelfde voorouder.
De Oost-Europese vorm is wildkleurig, dat wil zeggen dat hij bruin van boven en wit van onderen is. En de West-Europese heeft een grauwbruine bovenzijde met een iets lichtere onderzijde. De grens tussen hun twee oorspronkelijke gebieden liep van wat wij nu Jutland noemen, via Berlijn naar Mannheim. In dat grensgebied kruisten ze onderling.


Maar ze reisden mee met de mens. Ze zaten op en in zijn karren en op die manier kwamen ze van west naar oost en van oost naar west. En in het huis het best.

Maar dit geldt niet voor beide soorten. De Oost-Europese vorm leeft 's zomers veel liever buiten. Pas als het winter wordt komt hij naar binnen om beschutting en voedsel te zoeken. Op sommige plaatsen kan dat niet, in ons land komen daarom op de enkele waddeneilanden die onbewoond zijn geen huismuizen voor. En de West-Europese vorm kan eigenlijk helemaal niet meer buitenshuis leven. Daarom is dat de "echte" huismuis geworden.

Een muis alleen is maar niks. Een groep muizen is immers veel gezelliger, zolang er tenminste binnen de groep maar gebeurt wat de sterkste wil.
En ook de voortplanting gaat in een hoog tempo door. Vijf tot tien worpen per jaar voor een vrouwtje vanaf het moment dat ze zelf acht weken oud is!
En dat wordt een heel "gepiep" zei de muis in het voorhuis! Maar zelfs dat niet eens altijd, muizen kunnen namelijk ook nog geluiden maken die wij mensen niet eens kunnen horen.

 

Vragen of opmerkingen: redactie@kinderenwebhotel.be   
Copyright © 2004 Kinderen (Deze gegevens mogen enkel en alleen gebruikt worden voor schooldoeleinden en op niet-commerciële basis, en niet als informatie voor websites. Enkel links zijn toegelaten. )
De redactie kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor eventuele fouten, of op ingezonden werken.